ده پرسش ازگیسو و مژگان حریری

ده پرسش ازگیسو و مژگان حریری

1

معمار، نویسنده، طراح جوهرات و مبلمان، خواهر. این کلمات تمام‌وکمال گیسو حریری و مژگان حریری را توصیف نمی‌کنند. آن‌ها که دختران پدری مهندس برق و مادری خانه‌دار و نقاش و از اعضای تالار افتخارِ طراحیِ داخلی هستند شرکت هفت نفره‌اشان را با نام دفتر معماری حریری و حریری[۱] در سال ۱۹۸۶ در نیویورک تاسیس کردند. آن‌ها پس از عزیمت‌اشان از ایران در دانشگاه کرنل[۲] در رشته‌ی معماری درس خواندند. گیسو در دفتر معماری پل سگال[۳] و مژگان که کارشناسی ارشد طراحی شهری هم دارد در دفتر معماری جیمز استوارت پولشک[۴] برای مدتی مشغول به کار شدند. امروز برای طراحی ساختمان‌ها و فضاهای داخلی که زاویه‌دار اما شاعرانه و کاملا منحصر به فرد هستند به آن‌ها رجوع می‌شود. خواهران حریری در پی تکمیل آپارتمانی مملو از هنر معاصر که در منهتن واقع شده داستان خودشان را با ما در میان می‌گذارند.

1

بزرگ‌شدن در ایران چطور بر روی آینده‌اتان تاثیر گذاشت؟

گیسو حریری: شغل پدرمان ایجاب می‌کرد در بیابانی نزدیک به مناطق نفت‌خیز زندگی کنیم. محیط آن‌جا پرورش‌دهنده و البته منزوی‌کننده بود؛ وجه منزوی‌کننده‌اش تخیل‌امان را ترغیب می‌کرد تا آزادانه بچرخد و دنیای خودمان را خلق کند؛ دنیایی بیش از دنیای یک کودکِ مرسوم. علاوه بر این، ما در خانواده‌ای بزرگ شده بودیم که ارزش ویژه‌ای برای تحصیلات عالی به‌خصوص برای خانم‌ها قائل بود.

مژگان حریری: بیابان می‌تواند با برهنه کردن هر چیزی به اصلِ آن برسد، البته بدون این که از حضور و زیبایی آن چیز کم کند. ما در کارمان تلاش می‌کنیم تا به اصل هر کدام از پروژه‌هایمان پی ببریم. همیشه با یک مفهوم اولیه شروع می‌کنیم و می‌کوشیم به سادگی، کارایی و پایداریِ محیط‌زیستی دست پیدا کنیم. چیزی دیگری که رویمان تاثیر گذاشت شهر اصفهان بود؛ جایی که هر تابستان برای دیدن پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌امان به آن‌جا سفر می‌کردیم. باغ‌ها و پل‌های هوایی‌اش، مسجدهایش با گنبدهای آبی‌رنگ، بازارها و قصرهای قرن هفدهمی‌اش ما را از شگفتی و ابهت‌اشان پر می‌کرد. به‌راستی که اصفهان موزه‌ی معماری ایرانی است.

ما ویژگی‌ تراش‌خورده و مجسمه‌مانندِ پروژه‌ها و محصولات شما را دوست داریم؛ مثل مجموعه‌ی سوآروفسکی[۵]‌اتان. چه‌چیزی الهام‌بخش ساخت آن‌ها بوده؟

گیسو حریری: ما از همان ابتدا سنگ جمع کردیم و شکل‌های زمین‌شناسی و کریستالی‌اشان را بررسی کردیم و شیفته‌ی اشکال و طرح‌های انتزاعی، هندسی و نامتقارن‌اشان که از طبیعت نشات می‌گرفت شدیم. این ویژگی هم در معماری ایرانی و هم در معماریِ مدرنِ غربی آشکار است.

2

برای کدام پروژه بیشتر از همه به خود می‌بالید؟

مژگان حریری: برای نگین سالتزبورگ[۶]، شهرکی چندمنظوره به ارزش هشتاد میلیون دلار که پلان جامع و شش تا از ساختمان‌های جدیدش را ما طراحی کردیم. اما به خاطر مقیاس و یا چالش‌هایی که با آن مواجه بودیم نیست که برایمان اهمیت دارد؛ بلکه به خاطر ارتباطی است که بین معماری و طبیعت خلق کرده‌ایم؛ به خاطر گفتگو و تجربه‌ی متفکرانه‌ای است که روی لبه‌ی دیواری سنگی حک کردیم و مردم از طریق آن به داخل ساختمان هدایت می‌شوند. علاوه بر این، این بنا یکی از معدود بناهایی است که به آن در آن شهر تاریخی مجوز ساخت داده‌اند و همین امر باعث شده محل تولد موتسارت تبدیل به مقصدی برای معماری قرن بیست‌ویکمی شود.

هر دو با هم بر روی هر پروژه کار می‌کنید؟

گیسو حریری: مشخصه‌ی کار ما نوآوری و خلاقیتِ کل‌نگرانه و ادامه‌دار است. ما سعی می‌کنیم با هم روی همه‌ی پروژه‌ها کار کنیم، به‌خصوص در مرحله‌ی طراحی شماتیک. به خاطر جنبه‌ی کل‌نگرانه‌ی شیوه‌ی کارمان نما و فضای داخلی هر کدام از پروژه‌ها از هم جدا نیستند؛ همه‌چیز باید یکدست باشد تا شکافی به وجود نیاید، از آن شکاف‌هایی که یک تیم مشغول پوسته و هسته‌ی کار می‌شود و تیم دیگر انتخاب مصالح و ظرافت‌های کار را انجام می‌دهد.

اخیرا روی چه پروژه‌هایی کار کرده‌اید و الان مشغول چه کاری هستید؟

مژگان حریری: به تازگی طراحی یک برج اداری در تهران و نمایشگاهی از ماکت‌هایمان را در گالریِ نانسی هافمن[۷] به اتمام رسانده‌ایم. الان هم مشغول بازسازیِ چند تا آپارتمان در نیویورک، طراحی شهرکی مسکونی، یک لابیِ ساختمان و یک میدان عمومی در پارک اونیو[۸] هستیم. هم‌چنین داریم روی هتلی در شمال ایران نیز کار می‌کنیم.

چند تا کتاب نوشته‌اید؟

گیسو حریری: چهار تا: حریری و حریری، کارهای در دست اقدام[۹]؛ حریری و حریری در خانه‌های بین‌المللی [۱۰]۴۸؛ خانه‌های حریری و حریری[۱۱]؛ و حریری و حریری: ساختمان‌ها و پروژه‌ها[۱۲]. الان هم مشغول نوشتن کتاب پنجم‌امان هستیم که قرار است انتشارات ایمجز[۱۳] آن را به عنوان بخشی از مجموعه‌ی برجسته‌ترین معماران جهان چاپ کند و قرار است در ژوئن ۲۰۱۷ به بازار بیاید. فکر می‌کنیم چنین کارهایی خیلی مهم‌اند. وقتی داشتم معماری می‌خواندم هم‌چون کتابی درباره‌ی آثار معمارانِ زن وجود نداشت.

مژگان حریری: این هم مهم است که هر از گاهی دست از کار بکشید و کارتان را تحلیل کنید- جمع‌وجور کردن کتاب این فرصت را ایجاد می‌کند. می‌توانید ببینید چه کرده‌اید و کجا می‌خواهید بروید. ما با هر کس مثل اثر هنری برخورد می‌کنیم؛ زمان زیادی صرف طراحی، محتوا و مفهوم می‌کنیم.

چه شخص ، مکان یا شیئی- چه در حوزه‌ی کاری‌اتان و چه خارج از آن- الهام‌بخش‌اتان است؟

گیسو حریری: هیلاری رادم کلینتون[۱۴].

مژگان حریری: آلبرتو جاکومتی[۱۵].

3

بدون چه چیزی نمی‌توانید زندگی کنید؟

گیسو حریری: بدون گوشی آی‌فونم.

مژگان حریری: تخت‌ام که تولیدِ شرکت حریری و حریری است‌ و از فولاد ضدزنگ ساخته شده.

مصالح خاصی هست که بخواهید مشخصا از آن‌ها نام ببرید؟ چه جدید باشند و چه قدیمی.

گیسو حریری: من از مصالحی خوشم می‌آید که بشود از آن‌ها به شکل پشت‌ورو استفاده کرد؛ مثل چوب‌گردو و سنگ. من الان دارم درباره‌ی سطوح دکتون[۱۶] تحقیق می‌کنم.

مژگان حریری: سیمان.

کارتان چگونه طی سال‌ها رشد کرده است؟

مژگان حریری: بعد از سال‌ها کار در این حوزه دیگر پوست‌امان کلفت شده، پروژه‌ها هم پیچیده‌تر و سخت‌تر شده‌اند.

گیسو حریری: کارمان سخت‌تر اما زیباتر شده. طراحی خوب وقتی اتفاق می‌افتد که زیبایی، لذت‌جویی، کارآمدی، فناوری و فلسفه جسم و روح را به هم پیوند بدهند.

 

مترجم: شیدا سالاروند

منبع: سایت interiordesign

[۱] Hariri & Hariri Architects

[۲] Cornell

[۳] Paul Segal Associates Architects

[۴] James Stewart Polshek Architect

[۵] Swarovski

[۶] Jewels of Salzburg

[۷] Nancy Hoffman Gallery

[۸] Park Avenue

[۹] Hariri & Hariri, Work in Progress

[۱۰] Hariri & Hariri in Casas International 48

[۱۱] Hariri & Hariri Houses

[۱۲] Hariri & Hariri: Buildings & Projects

[۱۳] Images Publishing

[۱۴] Hilary Rodham Clinton

[۱۵] Alberto Giacometti نقاش و مجسمه‌ساز سوئیسی

[۱۶] Dekton

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

All Right Reserved By