دفاتر مرکزی آپارات

دفاتر مرکزی آپارات

1

معماران : کستیک

مکان : ایران، استان تهران، تهران، مدرس

تیم طراحی : مهدی علی بخشیان، رضا ضیا، علیرضا شکوری، مریم لاله، امیرعلی علی بخشیان، کانر ون کلیو، علی ساسانیان،سروش ساسانیان

محیط : ۶۰۰٫۰ m2

سال انجام پروژه : ۲۰۱۶

عکاسی : استودیوی دید

200

از طرف معمار : طرح اولیه دفاتر مرکزی آپارات (شناخته شده به عنوان یوتیوب ایران)، بر پایه دو موضوع اساسی شکل گرفت. اولاً، ما به تحلیل چگونگی بازتعریف و ایجاد فضای بازی که باعث برانگیختن همکاری هدایت شونده میان کارکنان ساختمان ایجاد شده باشد پرداختیم. دوماً، ایجاد فضاهای فرعی را برای دفاتر مستقلی که می توانند از تعامل‌های بالقوه از طریق زنجیره‌ای از محیط‌های مشترک مرتبط از درون در محدوده محیط دفتر بهره ببرند کاوش کردیم.

300

حد فاصل نظری

ایده ساخت یک ساختمان درون ساختمانی دیگر با گسترش حد فاصل‌های بین راهرو‌ها و دفاتر مورد بررسی قرار می‌گیرد. مانند نحوه اتصال خشکی و دریا توسط یک خط ساحلی، حد فاصل میان راهرو و دفتر جاییست که پویش طراحی کستیک متولد شد. کاوش و گسترش دادن این حد فاصل، طراحی و ساخت اتصال‌ها، فضاهای خالی با ارتفاع دوبرابر، گلدان‌ها و دیدهای مشترک، برای فضای آپارات کارآمدی دو چندان به ارمغان آورد. در اثر شفافیت به وجود آمده توسط  فضا‌های خالی، مکالمات میان کارکنان در طبقات بالایی و پایینی در طول ساعات کاری با بازده بالاتری انجام می‌شوند. دیوارهای شیشه‌ای امکان بهره‌مندی از نور و گردش هوای طبیعی را به هر یک از ۷۵ استیشن کاری در تمام فضای دو طبقه ۶۰۰ متر مربعی می دهد.

400

Courtesy of Aparat

با احترام آپارات

500

نمودار

رویداد

هندسه قائم طرح اولیه دفتر با رویدادی خاص که در وسط دفتر اتفاق می افتد مستثنی می‌شود. این رویداد پلکان میانی اصلی است که نه تنها به عنوان سازه‌ای برای جابجایی عمودی میان طبقات عمل می‌کند، بلکه شبیه به یک صحنه که به کارکنان امکان گردآمدن، معاشرت کردن و در برخی مراسم تماشای ویدیوهای پیش‌بینی شده را می‌دهد. ساختار پلکان که روی دو میله فولادی مزین شده، فضای مشخص و نیمه‌ شفافی را برای کافه‌ای در طبقه زیرزمین در اختیار می‌گذارد. با از بین رفتن مرزها، فضای این کافه و چشم انداز بالایی دفاتر راهرویی با هم ترکیب می‌شود. چهارچوب، با استفاده از آجرکاشی ۳۰×۵ cm، ورودی اصلی را با پلکان نیمه عمودی و افقی آن مرتبط می‌کند و ورودی را نیز به صورت یکپارچه به آخرین دیوار طبقه دوم مرتبط می‌کند. دیدن بسیار نزدیک و بسیار دور آجرکاشی‌ها در یک پرسپکتیو موازی، لحظه ورود درک شده را بسط داده و فضا را بزرگتر از واقعیت نشان می‌دهد.

600

700

مقطع شماتیک

800

لحظه ورود

این پلکان، با الهام از طراحی لِــکوربوزیه از ارتفاع و تناسب بدن انسان، به طور موشکافانه انواع کارکردها و کاربردهای ارگونومیک مانند نشستن، جای گیری، ایستادن، خم شدن و نشستن روی پاها را ارائه می دهد. این ساختار فولادی از تکنولوژی برش پلاسما برای ایجاد پایه های عمود ضخیم ۵ میلی متری بهره می برد. با متصل کردن انحنای این پایه ها، قطعات ۵ میلی متری فولادی برای گام برداشتن روی انحنای پایه ها قرار می گیرند که سطح ساختاری فولادی یکپارچه ای را به وجود می آورد. این پایه ها با دو نیم کردن دو میله اصلی، فشار حاصل از یک فضای پر ازدحام که ممکن است برای مکالمات روزانه درون طبقه ای، همچنین اجتماع ۵۰-۷۰ نفری، یا ملاقات های اداری کامل استفاده شود را انتقال می دهند.

900

1000

پلان طبقه همکف و اول

1001

1003

Capture

CaptureCapture

6000

6001

 

Capture8000

9000Capture

60050Capture

8002050020

90020

70020

800020900000020

1010

2020

21212222

23232424

25252626

272728282929

901902

903904

منبع :  سایت Archdaily

پلکانی مارپیچی و نمایی متاثر از دینامیک سیالات در پژوهشکده کپنهاگن

پلکانی مارپیچی و نمایی متاثر از دینامیک سیالات در پژوهشکده کپنهاگن

105

استودیو دانمارکی سبرا مرکزی علمی در کپنهاگن را بازطراحی کرده است؛ در این طراحی جدید، پلکان مسی براقی که برگرفته از ساختار یک رشته دی‌ان‌ای است در ساختمان تعبیه شده است.

106

سبرا در سال ۲۰۱۱ میلادی در  رقابتی بین‌المللی٬ بازسازی این مرکز علمی را برنده شد، مرکزی که قصد دارد با جوانان در تعامل باشد و شگفتی‌های علم را به نمایش بگذارد.

این ساختمان در بندر منطقه هلرآپ در کپنهاگن واقع شده است که پیش‌تر به عنوان یک کارخانه بطری سازی در اختیار شرکت توبورگ قرار داشت.

107

 

هدف اصلی این پروژه معماری گسترش و بهبود امکانات مرکز مورد نظر بود. یکی از اهداف پروژه دو برابر کردن فضاهای موجود برای برقراری نمایشگاه، تا جایی که بتوان ۱۶ نمایشگاه تعاملی در مرکز برقرار کرد، بود.

از دیگر اهداف اصلی پروژه می‌توان به بهبود ارتباط میان ساختمان و شهر اشاره کرد که تاحدی توسط قطعات بزرگ شیشه‌ای که در ساخت نمای ساختمان به کار رفته‌اند حاصل شده است.

110

کلجا نیلسن، از بنیانگذاران سبرا عنوان داشت: “هدف از این طراحی ایجاد تغییری بنیادین در نمای معماری پژوهشکده بود”.

“… تغییر از ساختمانی ناشناخته به ساختمانی که اکنون حکم قطبی شناخته شده، جذاب و پرجنب‌وجوش را دارد.”

111

 

قطعات زاویه‌داری که در جهات مختلف روی هم قرار گرفته‌اند به نمای ساختمان ظاهر نامتعادلی می‌دهد. این نما در کنار پایه آجری‌ای که در قسمت زیرین بنا قرار گرفته است جلوه بیشتری پیدا می‌کند. این تضاد نشانگر فعالیت‌های گوناگونی است که در داخل ساختمان به انجام می‌رسد.

پایه آجری که در بخش زیرین ساختمان قرار دارد در بازسازی جدید حفظ شده تا بتواند ارتباط ملموسی میان گذشته و حال برقرار کند و نیز میان علوم طبیعی و مهندسی.

قطعات بالایی ساختمان با پانل‌های آلمینیومی سبک پوشانده شده است. این نمای مشبک آلومینیوم‌ها نشان دهنده واکنشی‌ست که هوا و مایعات در برابر سختی و مقاومت از خود نشان می‌دهند.

112

 

یکی دیگر از مشخصه‌هایی که به منظور تاکید بر فعالیت‌های علمی در ساختمان به کار رفته است پلکان مارپیچی مسی شگرفی‌ست که گرچه در داخل ساختمان مقابل ورودی قرار گرفته است، اما از دید عابرانی که  در خیابان هستند پنهان نیست.

نیلسن در ادامه گفت: “این پلکان خبر از اتفاقات خوبی می‌دهد که در داخل ساختمان در جریان است و منجر به همبستگی و ارتباط میان طبقات می‌شود. این پلکان، در عین حال، به کانون علمی ساختمان نیز عینیت می‌بخشد”.

این معمار افزود: “در طی یک کارگاه علمی به همراه جیکوب بوهر، پروفسور مرکز نانوفناوری DTU، بر آن شدیم ساختار پلکان را طوری طراحی کنیم که نشانگر طرحی انتزاعی از رشته دی‌ان‌ای باشد؛ و به این ترتیب ایده پلکان مارپیچی شکل گرفت”.

طول این پلکان وسیع ۱۰۰ متر است و تا ۴ طبقه مجزا بالا می‌رود. این پلکان از ۱۶۰ تن فولاد ساخته شده است و با ۱۰ تن مس روکش شده است.

116

از دیگر اقداماتی که در این بازسازی به انجام رسیده است می‌توان به ایجاد یک تراس‌پشت‌بام عمومی بزرگ، کافه و محلی برای تفریح، مرکز کنوانسیون، فضاهایی برای تدریس و چندین کارگاه علمی و همچنین بهبود امکانات کارکنان اشاره کرد.

117

118

119

120

121

122

123

124

منبع: سابت Dezeen

 

آپارتمان نيويورك

دفتر معماری حریری و حریری به زوجی نیویورکی کمک می‌کند تا آپارتمان‌اشان را با شکوه خاصی کوچک کنند.

1

نام پروژه: آپارتمانی در نیویورک

مکان: نیویورک

شرکت سازنده: حریری و حریری

متراژ: ۱۹۵ متر

 

کوچک‌کردن آپارتمان خیلی هم از مراحل هیجان‌انگیز زندگی نیست. البته مثل هر کار دیگری این کار هم می‌تواند بد و یا خیلی خوب انجام شود. از بخت خوشِ یک زوج نیویورکی که حالا دیگر تنها شده‌اند و بچه‌هایشان خانه را ترک کرده‌اند، گیسو و مژگان حریری که از اعضای تالار مشاهیر طراحی داخلی[۱] هستند  از پویاییِ خانواده به خوبی سر در می‌آورند-چرا که این دو خواهر حالا دیگر چهل سال از اداره‌ی دفتر معماری حریری و حریری[۲] اشان می‌گذرد و پیش از این با هم در دانشگاه کرنل[۳] درس خوانده‌اند. خواهران حریری از دانش‌اشان استفاده کردند تا در عین وسعت بخشیدن به افق دید این دو زوج آن‌ها را در خانه‌ای جمع‌جورتر جای دهند.

 

منابع پروژه

این که معمارها از قبل مشتری‌های خودشان را به واسطه‌ی کار کردن بر روی آپارتمان جاداری که متعلق به پیش از جنگ بود می‌شناختند و شاهد سال‌های مدرسه رفتن دختر و پسر خانواده بودند برای برداشتن موانع از سر راه چیزی که می‌تواند تغییر سختی به حساب بیاید مفید بود. حالا که بچه‌ها رفته بودند، این زوج مصمم بودند تا آپارتمانشان را که در ساختمانی متعلق به دهه‌ی ۱۹۶۰ واقع شده بود بازسازی کنند و به همین خاطر دوباره با خواهران حریری تماس گرفتند. گیسو حریری می‌گوید: «شیوه‌ی درخواست‌شان از ما برای این که با آن‌ها رشد و تغییر کنیم خیلی خوشایند بود.»

 

2a

کاناپه‌ی طراحیِ آنتونیو چیتریو[۴]  نشیمن خانه را تثبیت می‌کند. عکس از اریک لینل[۵].

با این حال خواهران حریری از چالش‌های کار آگاه بودند. مثلا سقفِ مکان جدید تقریبا نودو یک سانتیمتر  کوتاه‌تر از چیزی بود که زوج صاحب خانه به آن عادت داشتند. علاوه بر آن برق‌کاری‌ها و تاسیسات قدیمی هم باید تعویض می‌شد و جایگزین‌های جدیدی هم که در سقف تعبیه می‌شد ارتفاع آن را کمتر می‌کرد. اما خواهران حریری طوری مشکل را برطرف کردند که اجازه ندادند هیچ‌کدام از محدودیت‌ها سر راه این احساس فوق العاده قرار بگیرد. مجموعه‌کارهای فراگیر شرکت حریری و حریری که جایزه هم برده و همه‌چیز طراحی کرده از فضاهای هنری گرفته تا هتل و ساختمان‌های اداری به خواهران حریری دیدگاهی همه‌جانبه از مشکلات و راه‌حل‌های آن‌ها داده است. مژگان حریری به این زوج گفت: «من و گیسو قصد داریم این آپارتمان را به زیبایی و راحتیِ آپارتمانِ قبلی درست کنیم، چون دست آخر همه چیز به نقشه، مصالح و بینش ختم می‌شود.» و حرف‌اش را هم عملی کرد.

کار با گوی تخریب شروع شد و یک بازسازی کامل بیشتر دیوارهای خانه را از بین برد تا فضای داخلی را که مثل فضاهای داخلی آپارتمان‌های دیگر بود شبیه زیرشیروانی کند. آشپزخانه‌ی نقلی آپارتمان و انباریِ جداگانه‌اش با هم ترکیب شدند تا فضای بزرگی را درست کنند که دورش را کابینت‌های چوب‌گردویی که به چهار قسمت مساوی برش خورده‌اند پوشانده و نزدیک به فضای نشیمن است. با این حال حریری‌ها با توجه به این که می‌دانستند فضاها باید از هم جدا باشند دیواری با شیشه‌ی مات طراحی کردند که قابی کشویی داشت و بین گوشه‌ی مربوط به آشپزخانه و نشیمن و فضای پذیرایی که بیشتر مربوط به مهمان است قرار می‌گرفت.

3a

کف که از چوب بلوط ساخته شده جای خود را به کاشی‌های سنگ آهکیِ آشپزخانه می‌دهد. عکس از اریک لینل.

سقف کوتاه آن هم با زیرکی و به شکلی لایه‌لایه پایین می‌آید. گیسو حریری می‌گوید: « این بخش به جای این که تبدیل به بدترین بخش پروژه شود بهترین بخش آن می‌شود.» در این  میان کف هم بیشتر از چوب بلوط درست شده که رنگ آن خاکستری روشن است. به دیوارهای دست‌نخورده هم توجه ویژه‌ای شد؛ گیسو حریری در این رابطه می‌گوید: «این دیوارها متحرک هستند و چیزی سر راهشان قرار نمی‌گیرد؛ کلید برقی و یا حاشیه‌ی تزیینی در پایین آن‌ها قرار ندارد.» و رنگ‌اشان هم به شکل آرام‌بخشی سفید است. به عبارت دیگر آن‌ها چیزی بی‌عیب و نقص برای هنر معاصر جسورانه هستند.

گزیده آثار بیشتر شامل نقاشی‌های تعدادی از هنرمندان بین‌المللی است به علاوه‌ی چندتایی تابلوی مربوط  به متروی نیویورک که برای این که رنگ‌بویی محلی به آن بدهد به کار اضافه شده است. پسرِ این زوج، هنرمندی که از قضا او هم کارش خرید و فروش آثار هنری است، چند تا نقاشی روی بوم به کار اضافه کرد که والدین‌اش از نمایش دادن آن‌ها در خانه‌اشان به خودشان خیلی می‌بالند. گیسو حریری می‌گوید وقتی این زوج فهمیدند می‌توانند خانه‌اشان را تبدیل به موزه‌ای شخصی کنند «خیلی هیجان‌زده شدند. این کار مثل این است که از آپارتمان‌اتان برای آموزش و کمک به فرزندانتان هم استفاده کنید. آیا همه‌ی ما دلمان نمی‌خواست می‌توانستیم در موزه زندگی کنیم؟» آن‌ها می‌توانستند با وجود پسرشان که به آن‌ها در انتخاب گزیده‌ها کمک می‌کرد از آثار به صورت چرخشی استفاده کنند.

4a

هالوژن‌هایی که در سقف کارگذاشته شده‌اند نقاشی‌ها را روشن می‌کنند. عکس از اریک لینل.

با توجه به این که نمایش آثار ماموریت اصلی بود، نورپردازی باید بسیار دقیق و حساب‌شده انجام می‌شد. چراغ‌های دیواریِ قابل‌تنظیم نقاشی‌ها را روشن می‌کنند. در ضمن اثاثیه‌ی ثابت و تزیینی هم داستان مشابهی دارند. مژگان حریری در این رابطه توضیح می‌دهد: «موضوع دیگری که در تمام پروژه جریان دارد وام گرفتن طبیعت است؛ این که طبیعت را به درون خانه بیاوریم.» بنابراین خواهران حریری لوسترهای شاخه‌شاخه‌ و اورگانیک استودیوی برتجان پات[۶] را انتخاب کردند که در انتهای هر شاخه دیسک‌های پلی‌کربنات قرار گرفته. شکوفه‌های گلی را تصور کنید که قبل از بازشدن‌اشان بزرگ و سفید و خیس‌اند.

گیسو حریری می‌گوید اتاق‌خواب‌ها، اتاق اصلی و اتاق مهمان «تمیز و ساده»‌اند و با این‌حال مجلل هم هستند. در حمام کاشی‌کاری‌های هندسی به کار رفته و وان حمام اتاق اصلی برداشته شده تا برای یک دوش بزرگ و راحت جا باز کند. می‌شود گفت خانه‌ی خلوت این زوج حالا دیگر خوب مجهز شده- البته با کوچک‌تر شدن.

aa

صندلی اتاق مهمان طراحیِ چارلز و ری ایمز[۷] است.  عکس از اریک لینل.

تیم پروژه: مارکوس رندلر[۸]: دفتر معماری حریری و حریری. گالری ساندارام تاگور[۹]: مشاور هنری. شرکت آربی‌کی نیویورک[۱۰]: مشاور صمعی‌وبصری. گروه مهندسان مشاور آی‌پی[۱۱]: ام‌ای‌پی[۱۲]. شرکت جی‌اندجی جانسن[۱۳]: پیمانکار عمومی.

cc

dd

نویسنده: تد لوس[۱۴]

مترجم: شیدا سالاروند

منبع: سایت interiordesign

[۱] Interior Design

[۲] Hariri & Hariri Architects

[۳] Cornell

[۴] Antonio Citterio

[۵] Eric Laignel

[۶] Studio Bertjan Pot

[۷] Charles and Ray Eames

[۸] Markus Randler

[۹] Sundaram Tagore

[۱۰] RBK New York Corp

[۱۱] IP Group Consulting Engineers

[۱۲] MEP

[۱۳] J&J Johnson Co

[۱۴] Ted Loos

ده پرسش ازگیسو و مژگان حریری

ده پرسش ازگیسو و مژگان حریری

1

معمار، نویسنده، طراح جوهرات و مبلمان، خواهر. این کلمات تمام‌وکمال گیسو حریری و مژگان حریری را توصیف نمی‌کنند. آن‌ها که دختران پدری مهندس برق و مادری خانه‌دار و نقاش و از اعضای تالار افتخارِ طراحیِ داخلی هستند شرکت هفت نفره‌اشان را با نام دفتر معماری حریری و حریری[۱] در سال ۱۹۸۶ در نیویورک تاسیس کردند. آن‌ها پس از عزیمت‌اشان از ایران در دانشگاه کرنل[۲] در رشته‌ی معماری درس خواندند. گیسو در دفتر معماری پل سگال[۳] و مژگان که کارشناسی ارشد طراحی شهری هم دارد در دفتر معماری جیمز استوارت پولشک[۴] برای مدتی مشغول به کار شدند. امروز برای طراحی ساختمان‌ها و فضاهای داخلی که زاویه‌دار اما شاعرانه و کاملا منحصر به فرد هستند به آن‌ها رجوع می‌شود. خواهران حریری در پی تکمیل آپارتمانی مملو از هنر معاصر که در منهتن واقع شده داستان خودشان را با ما در میان می‌گذارند.

1

بزرگ‌شدن در ایران چطور بر روی آینده‌اتان تاثیر گذاشت؟

گیسو حریری: شغل پدرمان ایجاب می‌کرد در بیابانی نزدیک به مناطق نفت‌خیز زندگی کنیم. محیط آن‌جا پرورش‌دهنده و البته منزوی‌کننده بود؛ وجه منزوی‌کننده‌اش تخیل‌امان را ترغیب می‌کرد تا آزادانه بچرخد و دنیای خودمان را خلق کند؛ دنیایی بیش از دنیای یک کودکِ مرسوم. علاوه بر این، ما در خانواده‌ای بزرگ شده بودیم که ارزش ویژه‌ای برای تحصیلات عالی به‌خصوص برای خانم‌ها قائل بود.

مژگان حریری: بیابان می‌تواند با برهنه کردن هر چیزی به اصلِ آن برسد، البته بدون این که از حضور و زیبایی آن چیز کم کند. ما در کارمان تلاش می‌کنیم تا به اصل هر کدام از پروژه‌هایمان پی ببریم. همیشه با یک مفهوم اولیه شروع می‌کنیم و می‌کوشیم به سادگی، کارایی و پایداریِ محیط‌زیستی دست پیدا کنیم. چیزی دیگری که رویمان تاثیر گذاشت شهر اصفهان بود؛ جایی که هر تابستان برای دیدن پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌امان به آن‌جا سفر می‌کردیم. باغ‌ها و پل‌های هوایی‌اش، مسجدهایش با گنبدهای آبی‌رنگ، بازارها و قصرهای قرن هفدهمی‌اش ما را از شگفتی و ابهت‌اشان پر می‌کرد. به‌راستی که اصفهان موزه‌ی معماری ایرانی است.

ما ویژگی‌ تراش‌خورده و مجسمه‌مانندِ پروژه‌ها و محصولات شما را دوست داریم؛ مثل مجموعه‌ی سوآروفسکی[۵]‌اتان. چه‌چیزی الهام‌بخش ساخت آن‌ها بوده؟

گیسو حریری: ما از همان ابتدا سنگ جمع کردیم و شکل‌های زمین‌شناسی و کریستالی‌اشان را بررسی کردیم و شیفته‌ی اشکال و طرح‌های انتزاعی، هندسی و نامتقارن‌اشان که از طبیعت نشات می‌گرفت شدیم. این ویژگی هم در معماری ایرانی و هم در معماریِ مدرنِ غربی آشکار است.

2

برای کدام پروژه بیشتر از همه به خود می‌بالید؟

مژگان حریری: برای نگین سالتزبورگ[۶]، شهرکی چندمنظوره به ارزش هشتاد میلیون دلار که پلان جامع و شش تا از ساختمان‌های جدیدش را ما طراحی کردیم. اما به خاطر مقیاس و یا چالش‌هایی که با آن مواجه بودیم نیست که برایمان اهمیت دارد؛ بلکه به خاطر ارتباطی است که بین معماری و طبیعت خلق کرده‌ایم؛ به خاطر گفتگو و تجربه‌ی متفکرانه‌ای است که روی لبه‌ی دیواری سنگی حک کردیم و مردم از طریق آن به داخل ساختمان هدایت می‌شوند. علاوه بر این، این بنا یکی از معدود بناهایی است که به آن در آن شهر تاریخی مجوز ساخت داده‌اند و همین امر باعث شده محل تولد موتسارت تبدیل به مقصدی برای معماری قرن بیست‌ویکمی شود.

هر دو با هم بر روی هر پروژه کار می‌کنید؟

گیسو حریری: مشخصه‌ی کار ما نوآوری و خلاقیتِ کل‌نگرانه و ادامه‌دار است. ما سعی می‌کنیم با هم روی همه‌ی پروژه‌ها کار کنیم، به‌خصوص در مرحله‌ی طراحی شماتیک. به خاطر جنبه‌ی کل‌نگرانه‌ی شیوه‌ی کارمان نما و فضای داخلی هر کدام از پروژه‌ها از هم جدا نیستند؛ همه‌چیز باید یکدست باشد تا شکافی به وجود نیاید، از آن شکاف‌هایی که یک تیم مشغول پوسته و هسته‌ی کار می‌شود و تیم دیگر انتخاب مصالح و ظرافت‌های کار را انجام می‌دهد.

اخیرا روی چه پروژه‌هایی کار کرده‌اید و الان مشغول چه کاری هستید؟

مژگان حریری: به تازگی طراحی یک برج اداری در تهران و نمایشگاهی از ماکت‌هایمان را در گالریِ نانسی هافمن[۷] به اتمام رسانده‌ایم. الان هم مشغول بازسازیِ چند تا آپارتمان در نیویورک، طراحی شهرکی مسکونی، یک لابیِ ساختمان و یک میدان عمومی در پارک اونیو[۸] هستیم. هم‌چنین داریم روی هتلی در شمال ایران نیز کار می‌کنیم.

چند تا کتاب نوشته‌اید؟

گیسو حریری: چهار تا: حریری و حریری، کارهای در دست اقدام[۹]؛ حریری و حریری در خانه‌های بین‌المللی [۱۰]۴۸؛ خانه‌های حریری و حریری[۱۱]؛ و حریری و حریری: ساختمان‌ها و پروژه‌ها[۱۲]. الان هم مشغول نوشتن کتاب پنجم‌امان هستیم که قرار است انتشارات ایمجز[۱۳] آن را به عنوان بخشی از مجموعه‌ی برجسته‌ترین معماران جهان چاپ کند و قرار است در ژوئن ۲۰۱۷ به بازار بیاید. فکر می‌کنیم چنین کارهایی خیلی مهم‌اند. وقتی داشتم معماری می‌خواندم هم‌چون کتابی درباره‌ی آثار معمارانِ زن وجود نداشت.

مژگان حریری: این هم مهم است که هر از گاهی دست از کار بکشید و کارتان را تحلیل کنید- جمع‌وجور کردن کتاب این فرصت را ایجاد می‌کند. می‌توانید ببینید چه کرده‌اید و کجا می‌خواهید بروید. ما با هر کس مثل اثر هنری برخورد می‌کنیم؛ زمان زیادی صرف طراحی، محتوا و مفهوم می‌کنیم.

چه شخص ، مکان یا شیئی- چه در حوزه‌ی کاری‌اتان و چه خارج از آن- الهام‌بخش‌اتان است؟

گیسو حریری: هیلاری رادم کلینتون[۱۴].

مژگان حریری: آلبرتو جاکومتی[۱۵].

3

بدون چه چیزی نمی‌توانید زندگی کنید؟

گیسو حریری: بدون گوشی آی‌فونم.

مژگان حریری: تخت‌ام که تولیدِ شرکت حریری و حریری است‌ و از فولاد ضدزنگ ساخته شده.

مصالح خاصی هست که بخواهید مشخصا از آن‌ها نام ببرید؟ چه جدید باشند و چه قدیمی.

گیسو حریری: من از مصالحی خوشم می‌آید که بشود از آن‌ها به شکل پشت‌ورو استفاده کرد؛ مثل چوب‌گردو و سنگ. من الان دارم درباره‌ی سطوح دکتون[۱۶] تحقیق می‌کنم.

مژگان حریری: سیمان.

کارتان چگونه طی سال‌ها رشد کرده است؟

مژگان حریری: بعد از سال‌ها کار در این حوزه دیگر پوست‌امان کلفت شده، پروژه‌ها هم پیچیده‌تر و سخت‌تر شده‌اند.

گیسو حریری: کارمان سخت‌تر اما زیباتر شده. طراحی خوب وقتی اتفاق می‌افتد که زیبایی، لذت‌جویی، کارآمدی، فناوری و فلسفه جسم و روح را به هم پیوند بدهند.

 

مترجم: شیدا سالاروند

منبع: سایت interiordesign

[۱] Hariri & Hariri Architects

[۲] Cornell

[۳] Paul Segal Associates Architects

[۴] James Stewart Polshek Architect

[۵] Swarovski

[۶] Jewels of Salzburg

[۷] Nancy Hoffman Gallery

[۸] Park Avenue

[۹] Hariri & Hariri, Work in Progress

[۱۰] Hariri & Hariri in Casas International 48

[۱۱] Hariri & Hariri Houses

[۱۲] Hariri & Hariri: Buildings & Projects

[۱۳] Images Publishing

[۱۴] Hilary Rodham Clinton

[۱۵] Alberto Giacometti نقاش و مجسمه‌ساز سوئیسی

[۱۶] Dekton

طراحی دفتر معماری اسمارت ول

طراحی دفتر معماری اسمارت ول

1

 

بازسازی برای زنده کردن جذابیت اولیه فضا …

دفتر معماری اسمارت‌ول[۱] به آپارتمان زیرشیروانی‌ای که در پمپ‌بنزینی قدیمی در زالتسبورگ[۲] قرار گرفته پلکانی سیمانی و مجسمه‌مانند اضافه می‌کند.

این آپارتمان زیرشیروانی که پیش از این بخشی از پمپ‌بنزین بوده و در یکی از شهرهای اتریش به نام زالتسبورگ واقع شده یک پلکان سیمانیِ چشمگیر و یک اتاقک شیشه‌ای حمام دارد که تا روی فضای مفید پیش می‌آید، اضافه کرده است.

پانزرهال[۳] یک انبار صنعتی آجری در منطقه‌ی مکس‌گلن[۴] زالتسبورگ است که پیش از این کارگاه ابزارهای نظامی بوده و حالا به محلی چندمنظوره تبدیل شده که دارای بازارچه، رستوران، امکانات مربوط به چشمه‌ی آب‌معدنی و دو فضای کاریِ مشترک است.

2

استودیوی اسمارت‌ول در وین در پی یک مسابقه‌ی بین‌المللی برای طراحی آپارتمانی که فضای پشت بامِ ساختمانی ۳۵۰ متر‌مربعی را اشغال می‌کند، انتخاب شد.

معماران تلاش کردند تا با حفظ حجم کلی فضا و جزئیاتی که شامل دیوارهای تاریخی و آجری بود عناصر دراماتیکی را در آن بگنجانند که به آپارتمان حس‌وحالی مشخصا مدرن می‌داد.

3

 

دفتر معماری اسمارت‌ول می‌گوید: «می‌خواستیم جذابیت اولیه‌ی فضا را دوباره زنده کنیم. بخشندگی و تجربه‌ی مکانی در هر دو طبقه از هر جنبه برایمان اولویت داشت.»

4

معماران چون می‌خواستند فضای داخلی پر از نور طبیعی باشد، دیواره‌های داخل را به کم‌ترین مقدار ممکن رساندند و در طبقه بالا فضای گالری مانند گنجاندند که مشرف به فضای اصلی بود.

5

نوری که از پنجره‌های بام وارد می‌شود به هر دو سطح می‌رسد و نرده‌های مینیمال که در سرتاسر طبقه‌ی بالا کشیده شده‌اند مناظر باز بین دو طبقه را فراهم می‌کند.

فضاهای خصوصی که شامل دو اتاق خواب، یک دستشویی و حمام و اتاق نشیمن است دور فضای بالا که روبان‌‌مانند است قرار گرفته.

6

 

بتن نقش مهمی در طول فرآیند نوسازی دارد چرا که متریال عمده‌ی کف، سقف‌ها و ساختارهای ارتباطی اصلی است از جمله پلکان مرکزی.

پلکان مرکزی به آسانی قالب گرفته شده و از هر دو انتهای فضا بالا می‌رود تا روی آشپزخانه‌ای که دور کانتری هفت متری با فضایی برای کاشتن سبزی طراحی شده سقف ایجاد کند.

7

پلکان از پاگرد مرکزی در هر طرف شاخه‌شاخه می‌شود تا این طور به نظر برسد که طبقه‌ی بالا را نگه داشته است.

معماران می‌گویند: «شما راه بین سطوح را از پلکان مجسمه‌مانند که از این سو به آن سوی اتاق‌ها امتداد پیدا می‌کند مثل یک راه ارتباطیِ عمودی و عملی نمی‌بینید بلکه آن را هم‌چون یک تجربه‌ی مکانی هیجان‌انگیز می‌بینید.»

8

در یک طرفِ طبقه‌ی بالا هم حمامی که ردیفی از پنجره‌ دارد یک سردوشیِ‌ کاملا لعابی گنجانده شده که در ارتفاع پنج متری بیرون زده است.

در سطوح این طبقه از مصالح نیمه‌شفاف استفاده شده که باعث عبور نور طبیعی از میان آن می‌شود. اتاق‌خواب مستر را می‌شود پشت پرده‌ای سفید مخفی کرد درحالی‌که اتاق مهمان شامل ردیفی از شیشه‌ها‌ی مات شده است.

9

اسباب‌واثاثیه‌ی توکار در تمام فضای داخلی این حس را القا می‌کند که تمام فضا به عنوان یک واحد یکپارچه کنده‌کاری و ساخته شده است.

شرکت اسمارت‌ول می‌گوید: «ارتباط بین فضا‌ها و چشم‌انداز، دست‌نخورده باقی مانده و اتاق به بخش‌های مختلف تقسیم نشده، اما می‌توان آن را با ارتفاع هشت متری‌اش به بهترین شکل تجربه کرد.»

10

دیوارهایی زاویه‌دار در هر طرفِ آشپرخانه پنجره‌هایی را در خود جای می‌دهند که رو به بالکن‌هایی باز می‌شوند که مشرف به چشم‌انداز شهر است.

به یکی از این فضاهای باز «باغ ذن[۵]» می‌گویند که گلدانی قوس‌دار را که شامل یک درخت یاس سفید است در خود جای داده.

11

کنار در ورودی یک چشمه‌ی آب ‌معدنی است که دیوارهای چوبی و زاویه‌دار دارد و شامل حمام بزرگی است که داخل سطحی شیب‌دار قرار گرفته و دوش و سونای جمع‌وجوری در هر طرف آن گذاشته‌اند.

 

مترجم: شیدا سالاروند

منبع: سایت Deezen

[۱] Smartvoll

[۲] Salzburg

[۳] Panzerhall

[۴] Maxglan

[۵] Zen garden

رستوران لوکو(Loco)

رستوران لوکو(Loco)

ab

  • معمار: دفتر معماری ژوآ چیاگو آگیار
  • موقعیت: ر. نوه‌گنتس[۱]، ۱۲۰۰، لیسبن، پرتغال
  • معماران مسئول: دفتر معماری ژوآ چیاگو آگیار، رناتا ویه‌‌‌یرا[۲]
  • تیم پروژه: روبن ماتیوس[۳]، آندره سیلوا[۴]، ژوآ نری مورائیس[۵]
  • مساحت: ۱۵۰ متر مربع
  • سال پروژه: ۲۰۱۶
  • عکاسان: فرناندو گوئرا[۶] (استودیوی عکاسی FG+SG)
  • تولیدکنندگان:

    Artemide, Maria Ana Vasco Costa, GLS2 CARPINTARIA, CIN, PADIMAT

abc

به گفته‌ی معمارِ پروژه: تغییرات فضای طبقه‌ی همکف در ساختمانی واقع شده که پایه‌هایش قوس‌های سنگیِ متعدد دارد. چهار عدد از این پایه‌ها نمای بیرونیِ رستوران را می‌سازند و از ویژگی‌های اصلی آن ، هم در فضاهای خارجی و هم در فضاهای داخلی به حساب می‌آیند.

abcd

حاشیه‌ی قوس‌ها با چراغ نورانی شده‌اند و برای پایه‌هایشان گلدان‌هایی طراحی شده که از پشت روشن می‌شوند؛ این ویژگی باعث تاکید بر روی قوس‌ها می‌شود.

d

دقیقا یکی از این قوس‌ها ورودیِ رستوران را می‌سازد؛ آن هم از طریق یک درِ بزرگ و شیشه‌ایِ چرخان. به محض این که از قوس شیشه‌ای می‌گذریم وارد بخش پذیرش مشتری‌ها می‌شویم که یک درختِ زیتونِ معلق و یک انبارِ نوشیدنی‌هایِ نورانی که تمام دیوار کنار ورودی را می‌پوشاند آن را دربرگرفته است.

e

فضای غذاخوری، عریض اما دوستانه است از یک طرف با قوس‌های سفیدرنگ نما که با شیشه‌های تک‌جداره بسته شده متمایز شده و از طرف دیگر با فضای آشپزخانه‌ی مشکی‌رنگ که رو به غذاخوری باز است.

f

پلان

این برنامه به آشپزخانه‌ای نیاز داشت با پیچیدگی‌های زیاد که کاملا مخصوص سرآشپز باشد. این نوع آشپزخانه به بهینه شدن جریان کاریِ مناسب این نوع اجرای ساختار کمک می‌کرد. بنابراین به معنای دقیق کلمه و برای این که آشپزخانه از سالن غذاخوری قابل‌رویت باشد ضرورت داشت که این خواسته‌ها با خلق محیطی که به جزئیات آن توجه شده وفق پیدا کند ولی نه آن‌طوری که برای مشتریانی که در سالن غذاخوری نشسته‌اند از لحاظ بصری گنگ باشد. پس تصمیم گرفته شد که رنگ مشکی، رنگ غالب در فضا باشد. پشت فضای آشپزخانه، در عقب هم فضای فنی، رخت‌کن و دفتر مخصوص کارهای اداری اضافه شد.

g

یک پنل سرامیکیِ دست‌ساز روی دیوار سالن غذاخوری به چشم می‌خورد که کاملا آن را پوشش می‌دهد. این پنل با مشارکت هنرمند سرامیک‌ساز ماریا آینا وسکو کوستا[۷] درست شده است.

h

این پنل سرامیکیِ سه‌بعدی مثل یک اثر مجسمه‌سازی است و عمدا با انبارِ نوشیدنی کنار ورودی تضاد جالبی ایجاد می‌کند. پنل هم سفیدرنگ است و شکل سه‌بعدی پایه‌‌‌ی الماس‌شکل‌‌‌اش باعث شده تا نوری که در جهات مختلف به آن می‌تابد بسته به پرسپکتیو بیننده و این که چه ساعتی از روز است انعکاس پیدا کند و نورانی شود.

i

پنل‌های افقیِ سالن غذاخوری(کف و سقف) از جنس چوب هستند و به ایجاد حس راحتیِ محیط نشیمن که هدف اصلی این فضا می‌باشد، کمک می‌کند. سقف از الوارهای چوبی ساخته شده و علاوه بر مخفی کردن زیرساخت‌هایی مثل داکت‌های تهویه‌ی هوا و پروژکتورها خط‌وخطوط بین سطوح را محو می‌کند و به آن حسی از پیوستگی و روشنی می‌بخشد.

j

این حس پیوستگی در فضا هم‌چنین با شیوه‌ی پرداختن به سرویس‌های بهداشتی با در نظر داشتن سالن‌غذاخوری به دست می‌آید. سرویس‌های بهداشتی هم با همان کف‌پوش چوبی و دیوارهای مشکی‌رنگ و نورپردازیِ دقیق و متمایز و هم‌چنین با گیاهانِ تزئینی معلق مشخص می‌شوند. هدف از این کار حفظ محیطی مثل محیط خانه است که در آن به جزئیات اهمیت داده شده، حتی در این فضاها که معمولا نسبت به فضاهای دیگر از اهمیت کمتری برخوردارند.

k

l

m

n

q

r

s

t

u

v

w

x

y

z

cc

qq

qqq

ww

ee

pp

xx

cccc

مترجم: شیدا سالاروند

منبع: سایت Archdaily

[۱] R. Navegantes

[۲] Renata Vieira

[۳] Ruben Mateus

[۴] André Silva

[۵] João Nery Morais

[۶] Fernando Guerra

[۷] Maria Anna Vasco Costa

وقتی Studio Four23 دفتر خودش را طراحی می‌کند

مترجم : شیدا سالاروند

منبع: سایت Dezeen

aa

وقتی Studio Four23 دفتر خودش را طراحی می‌کند

طرح دفتر کارگاه طراحی Studio Four23 که پیش از این کارگاه آهنگری بوده از جعبه‌ابزار الهام گرفته شده است.

وقتی Studio Four23 فضای کار خودش را در لندن طراحی می‌کرد از عکس یک جعبه‌ابزار به عنوان منبع الهام استفاده کرد و برای طراحی این فضا از مصالح صنعتی استفاده شد.

bb

 

کارگاه ارتباطاتِ که در کلرکن‌وِل[۱] در مرکز لندن واقع شده جایی را که پیش از این کارگاه آهنگری بوده مرمت کرد تا پاسخگوی نیازهای دفتر کار باشد، اما ویژگی‌های اصلی ساختمان را به طور کامل از بین نبرد.

انعطاف‌پذیری فضا هم اهمیت داشت چون به هر کدام از اعضای تیم امکانات می‌داد و برای رخدادهای مختلفی که در این فضا اتفاق می‌افتاد تسهیلات فراهم می‌کرد.

cc

تنی برنز[۲]، یکی از کارمندان Studio Four32 به سایت Deezen می‌گوید: «در اولین جلسه، هریت[۳]، مدیر طراحی‌ فضا، با خودش عکسی از یک جعبه ابزار آورد. جعبه‌ابزار نمایانگر Studio Four23 است و نشان می‌دهد چگونه هر کدام از ابزارها نقش مربوط به خودشان را دارند و توانایی‌های تخصصی هر کدامشان کمک می‌کند تا همه‌چیز استادانه ساخته شود. آن جعبه‌ابزار برنجی و بلوطی‌رنگ به کارگاه ما تبدیل شد.»

dd

 

هریت پترسون[۴]، مدیر طراحی فضای Four23، اضافه می‌کند: «این فضا بازتاب‌دهنده‌ی تاریخچه‌ی ساختمان هم است. پنجره‌های مشکیِ کریتال[۵] که با زاویه‌ی ۳۶۰ درجه دور فضا می‌چرخند و دیوارهای ساده‌ی آجری همه از زمانی که ساختمان یک کارگاه آهنگری ارزشمند بود سرجایشان باقی مانده‌اند.»

ee

ویژگی‌های اصلی این فضا تبدیل به نقطه‌ی شروع توسعه‌ی طراحی داخلی شد، به همین‌ دلیل دیوارهای آجری موجود و شبکه‌ی لوله‌کشی‌ داخلی در معرض دید قرار دارند.

تعدادی از اسباب‌واثاثیه طوری طراحی شدند تا بازتاب‌دهنده‌ی جعبه‌ابزار باشند. برای برجسته کردن زیبایی‌شناسیِ صنعتیِ فضا مصالحی مثل چوب، برنج و فولاد به کار اضافه شد.

ff

 

طراحی نهایی بافت‌هایی را با هم ترکیب کرد که به هنگام لمس شدن می‌شد آن‌ها را حس کرد؛ از دستگیره‌های درِ آرن جیکبسن[۶] گرفته تا میز تحریرهای بزرگِ بلوطی با رگه‌های محسوس بسیاری که به منظور ترغیب کردن مردم به لمس آن‌ها اضافه شده‌اند.

حجم زیادی از گیاهان سبز هم در سرتاسر فضا پخش شده‌اند که با فضای داخلی که حال‌هوایی صنعتی دارد در تضاد است.

کارگاه را در طول روزِ کاری با پاراوان‌های متحرک تقسیم می‌کنند تا فضایی برای کارگاه اصلی در کنار اتاق هیئت‌مدیره، اتاق جلسات و فضایی برای انباری ایجاد ‌شود.

gg

می‌شود برای ایجاد فضایی باز برای برگزاری مراسم‌ها مثل مراسم شام و نمایشگاه پاراوان‌ها را جمع کرد.

در این کارگاهِ واقع شده در کلرکنول سخنرانی هم برگزار می‌شود؛ این امکان با لامپ‌های ال‌ای‌دی که نور آن‌ها را می‌شود کم و زیاد کرد و میز‌های عسلی که درون هم قرار می‌گیرند مهیا شده است.

hh

 

علاوه بر میزِ عسلیِ دست‌ساز ساخت شرکت طراحیِ Dare Studio و لامپ‌های تزئینیِ آویزان، ریزه‌کاری‌های نهاییِ فضا شامل مبلمانِ ایمز[۷] و دایِتِر رمز[۸] است.

دیگر دفترهای کار که خودشان فضا را طراحی کرده‌اند شامل این موارد هستند: اتاق دفتر طراحی Selencky Parsons در لندن که با چوب‌پنبه درست شده و دیوارهایی دارد که می‌شود با گیره چیزهایی به آن وصل کرد و دفتر کارِ شرکت معماری Suppose Design Office در توکیو که سطوحی از سیمان، فولاد و چوب بازیافت شده را به نمایش می‌گذارد.

ii

تصاویر بیشتر :

kk

 

ll

 

mm

 

nn

 

oo

 

pp

 

qq

 

rr

 

ss

 

tt

 

[۱] Clerkenwell

[۲] Tani Burns

[۳] Harriot

[۴] Paterson

[۵] Critall اشاره به بهترین برند پنجره‌های آهنی

[۶] Arne Jacobsen اشاره به دستگیره‌هایی از برنج خالص که آرن جاکوبسن، طراح دانمارکی آن را طراحی کرد.

[۷] Eames اشاره به مبلمانی که چارلز و رِی ایمز،طراحان آمریکایی آن‌ را طراحی کرده‌اند.

[۸] Dieter Rams اشاره به مبلمانی که دایتر رمز، طراح آلمانی، آن را طراحی کرده است.

 مقالات مرتبط:

دفتر نیویورک Saatchi & Saatchi/ شرکای M Moser

بازسازی اصطبل ۲۰۰ ساله به کلبه ای مستقل

عکس‌های مارک گودوین از۱۸ استودیوی معماری در لندن

بوتیک مفهومیِ مُد هیک در چین برنده‌ی جایزه‌ی جهانی فضای داخلی سال ۲۰۱۶

بازسازی اصطبل ۲۰۰ ساله به کلبه ای مستقل

بازسازی اصطبل ۲۰۰ ساله به کلبه ای مستقل

مترجم : شیدا سالاروند

منبع: سایت Dezeen

1

شرکت معماری Standard Studio اصطبل دویست ساله‌ای را که در جزیره‌ی ایبیزا واقع شده به کلبه‌ای مستقل تبدیل می‌کند.

شرکت مهندسی Standard Studio که در آمستردام واقع شده یک اصطبل را در ایبیزا برای صاحبان مغازه‌‌ای که کارشان فروش دکوراسیون و لوازم منزل است تبدیل به نمایشگاه و خانه‌ای خودکفا می‌کند.

Casa Campo  که خانه‌ای ۴۵ متری است و در میان جنگل‌های شمال مجمع‌الجزایر بالئارس قرار گرفته دو اتاق‌خواب و یک دستشویی و حمام دارد.

از این کلبه به عنوان نمایشگاه هم استفاده می‌شود که مبلمان و اجناس تزئینی‌اش برای خرید افراد از مغازه‌ی صاحبانش به نام Ibiza Interiors در دستر‌س‌اند.

a

برق و سیستم گرمایش از کف این مکان که Standard Studio آن را «خانه‌ی خودکفا» می‌خواند از پنل‌های خورشیدی که روی پشت‌بام قرار دارند گرفته می‌شود و یک چاه ‌آب شخصی آب کلبه را تامین می‌کند.

b

ویژگی‌های بومیِ ملک حفظ شده‌اند؛ این ویژگی شامل تیرهای چوبیِ دویست‌ساله‌ای است که از درخت‌های کاج سابینا که بومی ایبیزا هستند ساخته شده‌اند. این تیرهای چوبی حال‌هوایی روستایی به ملک می‌دهند و به دیوارهای سفیدرنگ که در تعارض با رنگ چوب هستند گرما می‌بخشند.

اتاق‌خوابِ کوچکِ نیم‌طبقه‌ای که دسترسی به آن از طریق نردبانِ چوبی مشکی میسر می‌شود مشرف به فضای نشیمن و غذاخوریِ باریک با سقف بسیار بلندی است که درهای دولنگه‌اش رو به ماشین‌رو باز می‌شوند.

c

دو پله‌ی سیمانی فضای نشیمن را به آشپزخانه می‌رساند که در آن یک پیش‌خوان از جنس مرمر روی کابینت‌های مشکی قرار گرفته. آثار هنری با رنگ‌های روشن به فضاها با سایه‌روشن‌های ملایم آّب‌ورنگ می‌دهند.

d

یک تکه دیوار که از سنگ ساخته شده از آشپزخانه تا دستشویی و حمام امتداد پیدا می‌کند و تبدیل به نقطه‌‌ی کانونیِ این فضای سفید می‌شود.

e

دیواره‌ی سیمانی‌ای که به دستشویی و حمام اضافه شده با دیوار سنگیِ روستایی تناقض دارد و بدین‌شکل فضایی خصوصی برای دوش و هم‌چنین دیواری کوتاه دور روشویی که دو کاسه دارد ایجاد می‌کند.

دیوارهای خارجی را که سیمانی هستند با رنگ گچی سفید نقاشی کرده‌اند؛ این روشی است که در خانه‌های دیگر ایبیزا هم از آن استفاده می‌شود تا نور آفتاب انعکاس پیدا کند.

Standard Studio در این‌باره می‌گوید: «نتیجه‌ی کار خانه‌ای معاصر و خارق‌العاده است که تناقض در آن نقش مهمی ایفا می‌کند؛ قدیمی و جدید، شیک و روستایی، روشن و تاریک. در عین حال نوعی توازن هم در فضا وجود دارد؛ هرکجا را که نگاه می‌کنید اتفاقی در حال وقوع است.»

f

درخت‌های کاج و کاکتوس، استخر، سکوی مخصوص یوگا و باغ میوه و سبزیجات کارفرمایمان را احاطه کرده‌اند و بدین‌شکل امکانات لازم برای زندگی ابتدایی در کوهستان برایش فراهم شده است.

g

خانه‌های دیگر ایبیزا شامل این مواردند: خانه‌ای در مزرعه که آرمین فیشر[۱] آن را تبدیل به جایی دنج کرده که فقط اعضا می‌توانند از آن استفاده کنند و خانه‌ای روستایی که معماران لارا تورس روآ[۲] و آلفونسو میگل کابالرو[۳] آن را با پنجره‌هایی که قاب سیمانی و نامنظم دارند سوراخ کرده‌اند.

[۱]  Armin Fischer

[۲] Laura Torres Roa

[۳] Alfonso Miguel Caballero

مقالات مرتبط:

وقتی Studio Four23 دفتر خودش را طراحی می‌کند

آپارتمان ۳۵ متری

دفتر نیویورک Saatchi & Saatchi/ شرکایM Moser

بازسازی یکی از خانه‌های همشکل لندن

 

دفتر نیویورک Saatchi & Saatchi/ شرکای M Moser

دفتر نیویورک Saatchi & Saatchi/ شرکای M Moser

مترجم: شیدا سالاروند

برگرفته از مجله‌ی اینترنتی Archdaily

دفتر نیویورک Saatchi & Saatchi/ شرکای M Moser

۱۰ فوریه ۲۰۱۷

a

  • معماران: شرکای M Moser
  • موقعیت : خیابان هادسون، نیویورک، نیویورک ۱۰۰۱۴، امریکا
  • معمار ناظر : چارلتون هاتون، طراح ارشد
  • مساحت : ۴۱۰۶٫۳۱۴۴ مترمربع
  • سال پروژه : ۲۰۱۶
  • عکاس : اریک لِنیِل

تولیدکنندگان : Flos, Patricia Urquiola, Asper

b

یادداشت معمار :ام.موزر به بنگاه تبلیغاتیِ Saatchi & Saatchi با ارزیابیِ استراتژی تراکم کمک کرد، تا واحدهای کاری خود را با استفاده از پلانِ طبقه‌ی باز در یک طبقه قرار دهد. این کار باعث ایجاد مجموعه‌ای از فضاهای مشترک شد. هدف کلی دست پیدا کردن به فضای جدیدی با خطوط مشخص و مدرن بود که مناسب برندِ خلاقانه‌‌اشان باشد.

c

 

d

e

پیشخوان‌های اداریِ موجود برداشته شد تا هزینه‌ها کم شود و بنابراین اتاق‌هایی با فضای باز در اطراف آن ایجاد شد. دیوارها فرصت مناسبی در اختیار پرسنلِ خلاق گذاشتند تا کار در حال انجام خود را با سنجاق به دیوار بزنند و تلاش‌های خلاقانه‌ی خود را برای کارکنانِ دیگر به نمایش بگذارند.

f

پلانِ باز داخلی، سقفِ چوبی طولی و درزدارِ شناوری دارد که در جای استراتژیکی قرار گرفته تا فضاهای مرکزی‌ای در محل فضاهای مشترک ایجاد کند. اتاق کنفرانس مشترک و اتاق‌های جلسات در اطراف این فضا پخش شدند تا فضاهایی تولید کند که آکوستیک‌اند و مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند و به پلان فضای باز توازن می‌دهند. فضای اصلی مربوط به کافه در قسمت غربی طبقه و کنار پنجره‌هایی که دورتادور فضا را گرفته‌اند واقع شده تا مناظر چشم‌گیر رودخانه هادسن دیده شوند.

g

h

j

i

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

k

l

 

m

n

 

مقالات مرتبط:

وقتی Studio Four23 دفتر خودش را طراحی می‌کند

بوتیک مفهومیِ مُد هیک در چین برنده‌ی جایزه‌ی جهانی فضای داخلی سال۲۰۱۶

 

 

آپارتمان ۳۵ متری

آپارتمان ۳۵ متری

منبع: سايت ArchDaily

مترجم:شيدا سالاروند

 

آپارتمان ۳۵ متری/Studio Bazi

1

  • معماران : Studio Bazi
  • موقعیت :موسکو، روسیه
  • معمار پروژه :علیرضا نعمتی
  • متراژ :۳۵ متر
  • سالِ انجام پروژه :۲۰۱۵
  • عکاس :ایلیا ایوانف

سازندگان :EGGER, Schneider2

به گفته‌ی معمار پروژه «کارِ اصلی ایجاد پلانی با فضایی باز و راحت بود به‌همراه فضای کافی برای ذخیره‌سازی و دسترسی به نور طبیعی. تصمیم گرفتم مجموعه‌ای از اثاثیه طراحی کنم که بشود با آن بهترین بهره را از فضای موجود برد.»

 

 

3

از حیث نمایش نقاط بر حسب تصویرهای‌اشان در فضا

 

اتاقکِ خواب[۱] با سیستم ذخیره‌سازی‌‌اش سطحی از حریم شخصی ایجاد می‌کند که محل‌های مربوط به خواب را که در گوشه‌ی برآمده‌ی آپارتمان قرار گرفته از آشپزخانه و فضای نشیمنِ طرف دیگر جدا می‌کند. این سازهاز داخل اتاقکِ خواب چشم‌اندازِ خوبی به تمام آپارتمان و پنجره‌ها دارد که آن را تبدیل به مکانی بسیار دنج می‌کند.

4

ارتفاع پله‌هایی که به اتاقک خواب می‌رسند به گونه‌ای است که فضای کافی در اختیار کسی که بخواهد به راحتی روی آن بایستد می‌گذارد و حتی می‌شود از آن مثل فضای ذخیره‌سازی استفاده کرد. زیر اتاقکِ خواب، سه قفسه‌ی کشویی برای لوازم برقی بزرگ وجود دارد. مجموعه‌ی اثاثیه شامل گنجه، کشو و کمددیواری است. قفسه‌های بالای کمددیواری در ورودی به اتاقک خواب وصل می‌‌شوند که فضای ذخیره‌سازی کوچکی داخل اتاقک ایجاد می‌کنند.

5

اتاقک خواب با ورقه‌های چوب کاج که آن‌ها را رنگ کرده‌اند پوشانده شده زیرا چوب به فضای داخلی گرما می‌بخشد و از لحاظ بصری به سطوح مختلف معنامی‌دهد. ورقه‌های چوب کاج رنگ‌شده در اندازه‌های استاندارد موجود هستند که عمل آوردن، حمل و نصب‌اشان را آسان می‌کند.

6

پلان طبقه‌ی اول

پرده از بخش ورودی قسمتِ مربوط به خواب، آشپزخانه و نشمین را از هم جدا می‌کند. هم‌‌چنین می‌شود در صورت نیاز آن را کنار زد. مناطق مربوط به نشیمن و غذاخوری کاملا انعطاف‌پذیرند؛ با جا‌به‌جاکردن کاناپه و میز غذاخوری تاشو به‌راحتی تبدیل به فضایی راحت برای ۱۰ مهمان می‌شود.

7

© Ilya Ivanov

کاشی‌های دست‌سازِ ایرانی که از آن‌ها در آشپزخانه استفاده شده تاکیدکننده و یادآورِ اصل‌و‌نسب ایرانیِ ساکنان خانه هستند.

8

توصیف محصول: کاشی‌های سرامیکی طرح باتیکِ برند Baker- به خاطر کوچک بودن حمام، تصمیم گرفتم از این نوع کاشی‌های دارای بافت و برجسته(۱۰ x 10 سانتیمتر)استفاده کنم چون بافت باعث می‌شود حمام پیچیده‌تر و دنج‌تر به نظر بیاید و از لحاظ بصری بزرگ‌تر باشد. کاشی‌های دارای بافتِ آبی‌رنگ مثل نقاشی هستند؛ می‌توانید موقع حمام کردن یا دوش گرفتن به آن‌ها نگاه کنید.

9

[۱]Sleep box

مقالات مرتبط:

بازسازی اصطبل ۲۰۰ ساله به کلبه ای مستقل

بازسازی یکی از خانه‌های همشکل لندن

All Right Reserved By